வெள்ளி, மார்ச் 31, 2006



உயிர்நிழல் கலைச்செல்வன்
நினைவு- கூடல்

Apr.8, சனி, 4:00 p.m


Mid Scarborough
Community Centre
2467 Eglinton Ave E
Toronto
(Kennedy / Eglinton)
Near Kennedy Subway



கனடா பழங்குடி மக்களின் வாழ்வும் வளமும்
-Simon Ortz (Aboriginal Speaker/Poet)

நினைவுகூரல்:
- சுசீந்திரன்(ஜெர்மனி)

நினைவுப் பேருரை:
“Third Country Agreement between Canada and the US”
-Andrew Brower [Jackman and Associates, Canadian Council for Refugees(CCR)]

திரைப்படம் – முகம் (7:00 மணி)

**கனடிய நண்பர்கள்**
416.261.4090

வியாழன், மார்ச் 30, 2006

ஈசன் உவக்கும் இன்மலர் மூன்று


எப்பொழுதோ மனதில் வாங்கியது. இன்றும் பிடிக்கிறது. ஏன் என்று கேட்காதீர்கள். நாங்கள் ஐந்தாவது வகுப்பில் படிக்கின்ற போது“ஈசன் உவக்கும் இன்மலர் மூன்று“ என்ற இந்தப் பாடல்களை மனனம் செய்யப் பணிக்கப்பட்டோம். அப்போது „நாதஸ்வர ஓசையிலே தேவன் வந்து பாடுகின்றான்…“ என்ற சினிமாப்பாடல் புகழின் உச்சத்தில் இருந்த காலை. அதனால்தான் அந்த மெட்டிலேயே இந்தப் பாடல்கள் எங்கள் நினைவில் புகுந்துகொண்டன. இசைஞானி இளையராஜாவைக் காணும்போதெல்லாம் எனக்கு விபுலாநந்தரின் தோற்றம் நினைவில் வருகின்றது.

ஈசன் உவக்கும் இன்மலர் மூன்று

வெள்ளை நிற மல்லிகையோ வேறெந்த மாமலரோ
வள்ளல் அடியிணைக்கு வாய்த்த மலரெதுவோ
வெள்ளை நிறப் பூவுமல்ல வேறெந்த மலருமல்ல
உள்ளக் கமலமடி உத்தமனார் வேண்டுவது.

காப்பவிழ்ந்த தாமரையோ கழுநீர் மலர்த்தொடையோ
மாப்பிள்ளையாய் வந்தவர்க்கு வாய்த்த மலரெதுவோ
காபவிழ்ந்த மலருமல்ல கழுநீர்த் தொடையுமல்ல
கூப்பியகைக் காந்தளடி கோமகனார் வேண்டுவது.

பாட்டாளிசேர் பொற்கொன்றையோ பாரிலில்லாக் கற்பகமோ
வாட்ட முறாதவற்கு வாய்த்த மலரெதுவோ
பாட்டாளிசேர் கொன்றையல்ல பாரிலில்லாப் பூவுமல்ல
நாட்டவிழி நெய்தலடி நாயகனார் வேண்டுவது.

*********************************************************
அஞ்சினர்க்குச் சதமரணம், அஞ்சாத நெஞ்சத்து
ஆடவர்க்கு ஒரு மரணம் என்றும் அவனிமிசைப் பிறந்தோர்
துஞ்சுவர் என்றறிந்தும் சாதலுக்கு அஞ்சும்
துன்மதி மூடரைக் கண்டால் புன்னகை செய்பவன் நான்.

இன்னலும் யானும் (ஓர் குடிப்பிறந்தோம்?)பிறந்தொரு தினத்தில் அறிவாய்
இளம் சிங்கக் குருளைகள் நாம்; யான் மூத்தோன் எனது
பின் வருவது இன்னல் எனப் பகை மன்னர் அறிவார்
பேதுறல் பெண்ணணங்கே யான் போய் வருதல் வேண்டும்.

தாழ்ந்து மென்மொழியுரைத்திடேல் தரணியிற் பணிந்து
வீழ்ந்து நைபவர் பொய்யுரைக்கிரங்கிய வீணர்.

என்னிழல் வாழ்வோர் என்னியல்பறியார்
உண்பார், துயில்வார் ஒண்ணிதி குவிப்பார்
செம்மை நலமிலாச் சிறியோர்.

எத்தனை நகரம் எத்தனை மக்கள்
எத்தனி ஒழுக்கம் எத்தனி அவக் களம்!

வாழ்க்கை வட்டத்து எல்லயில் இருந்த
வேற்றுப் புலங்கள் மிகப் பல உள அவை
செல்வுழிச் செல்வுழிச் சேணிடை அகல்வன.

யாண்டு பல கழிந்தன ஈண்டு இப்பிறவியில்
எஞ்சிய நாள் ஒரு சிலவே; ஆங்கவை
புதுப்பயன் விளையும் நாளாகுக.

வம்மின் நண்பிர்! என்னுடன் உழன்றீர்
யானும் நீரும் யாண்டினில் முதிர்ந்தனம்
மூப்பினும் வினையுள; ஆக்கமும் உளவே
சாதல் எய்துமுன் மேதகவுடைய
செயல் சில புரிகுவோம்.
*****************************************************
மருங்காகப் பலமரங்கள் ஒருங்கு பிணைத்தமைத்ததெப்ப மரபினாலே
இரும்பார மிகத்தாங்கி நூற்றுவரைத் தன்மேற்கொண்டெளிதாய்ச் செல்லும்
கருங்காகப் பொறை சுமவாச் சிறுதோணி நீரமிழ்திடுமால் கடவுண்முன்னோர்
வருந்தாது பலருக்குங்கதியளிப்பார் தமைக்காக்க வல்லார் சித்தர்.

-சுவாமி விபுலாநந்தர். (1892-1947)

    வியாழன், மார்ச் 16, 2006


    Photo by Thamayanthy,Norway
    Chers amis,
    Avec un grand regret, nous vous informons que Mr. Sithampari Pushparajah, l'un des pionniers qui c'est battu pour la libération de l'Eelam Tamil, écrivain tamoul en exil, il est l'auteur de "My witness on Eelam fight", et un membre actif des "Conférences littéraires", nous a quitté le matin du 10 mars 2006 à 9h30 dans un hôpital près de chez lui à Paris.

    Il avait 54 ans et vivait à Paris avec sa femme Meera et ses enfants, Geethanjaly, Vithuran, Thuronan, Veeshman. Ses écrits en exil s'opposaient à la tyrannie du système des castes au sein de la communauté tamoule, mais aussi aux injustices sociales et à toutes formes de violence.

    Après l'assassinat de Mr. Sabalingam en France, Pushparajah a formé un cercle des amis de Sabalingam, avec lesquels il a publié une anthologie "Thottuththaan povomaa". Nous exprimons nôtre sympathies à sa famille et à ses amis. Le départ de Mr. Si.Pushparajah est une grande perte pour nous tous, mais sa contribution pour les exilés tamils restera et sera apprécié.

    திங்கள், மார்ச் 13, 2006

    Pushparajah

    photos by Thamayanthy

    It is with deep sorrow, we inform you that Mr. Sithampari Pushparajah, one of the pioneers of the Eelam Struggle, a Tamil writer in exile, the author of "My witness on Eelam fight", and an active member of "Literary meeting" passed away on the morning of 10 March 2006 at 9:30 a.m. in a hospital near his home in Paris. He was fifty-four years of age, and lived in Paris with his wife Meera, and children, Geethanjaly, Vithuran, Thuronan, and Veeshman. His writing in exile was against the tyranny of the caste system within the Tamil community, social injustice and all forms of violence. After the assassination of Mr. Sabalingam in France, Pushparajah formed a circle of Sabalingam's friends and published an anthology, "Thottuththaan povomaa". We express our sincere sympathies to his family and friends. The departure of Mr. Si. Pushparajah is a great loss to us but the outstanding contribution he made will remain, be remembered and appreciated.

    The funeral will take place on Tuesday, 14 March 2006, from 12:30 to 14:45.
    Cimetière Intercommunal Les Joncherolles, 95, rue MARCEL SEMBAT
    93430 Villetaneuse

    Those who wish to view the body and make their final farewell, please visit:
    Maison Funeraires de Gonesse, 1 avenue de Maraichers Juin, 95500 Gonesse
    Visiting times:
    Sunday:10:00-12:00,15:00-17:00
    Monday:08:30-12:00,13:30-17:00
    Tuesday:10:00-12:00

    Home adress:
    Mrs. Pushparajah
    8, Rue Michel Simon
    95190 GOUSSAINVILLE, France
    Home: 0033139863130
    Handphone:0033-612803551
    E-mail: vithuran84@hotmail.com

    புஸ்பா பயணிக்கிறான்!

    தோழியரே, தோழர்களே!

    ஈழப்போராட்டத்தின் ஆரம்ப கர்த்தாக்களில் ஒருவரும் "ஈழப் போராட்டத்தில் எனது சாட்சியம்" என்னும் சர்ச்சைக்குரிய நூலின் ஆசிரியரும் இலக்கியச் சந்திப்பின் பங்காளரும் ஒத்தோடாதவருமான தோழன் அல்லது அண்ணன் சின்னம்மா சிதம்பரி புஸ்பராஜா தனது 54 வருட ஸ்தூலத்தை விட்டுப் பயணிக்கிறான்.


    மூளையைப் புறந்தள்ளி
    நெஞ்சுக் கூட்டால் நினைக்கிறேன்
    உனது மரணத்தில் உனது மரணத்துக்காக விழி சொரிகிறது
    உனது நினைவுத் தடப் பதிப்பில் அது தேங்குகிறது
    அதன் கீழ்
    வித்தொன்று நீருக்காய்த் தவம் இருக்கலாம்
    வழியனுப்பல் தவிர என்ன முடியும் எம்மால்
    வாழ்வு என்பதே விசித்திரமானது முரண்பாடுள்ளது
    முரண்பாடுகளே வாழ்வியல் நியதி
    சமாதானம் என்பது சுதந்திரமானது
    சுதந்திரம் என்பதே விடுதலை என்பது
    விடுதலை என்பது
    சிறைகளைத் தகர்த்தல்
    பிரக்ஞை கொண்டிருத்தல்
    சிந்தனை செய்தல்
    சிந்தனை செய்வதைப் பகிர்ந்திட முடிதல்
    புரிதல் சகித்தல் இசைவொடு வாழ்தல்
    இன்னமும் பச்சை தெரியாப் பாலையில்
    தொடர் நகர்வை வாழ்ந்தவனே
    எங்கள் கூட்டுக் குரல் தகிப்பு
    உனை வழி மொழியும் போய் வா நண்ப!

    ராசன் றஜீன்குமார், 10.03.2006

    நாம் தோற்றும் போகலாம்...

    ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆரம்ப கர்த்தாக்களில் ஒருவரும் எழுத்தாளருமான தோழர் சி. புஸ்பராஜா அவர்களின் மரணம் எங்களை உலுக்கி விட்டது. இலங்கைத் தமிழர்கள் மீதான அடக்கு முறைக்கெதிராகத் துணிந்தெழுந்த அன்றைய இளைஞர்களில் முக்கியமானவர் தோழர் புஸ்பராஜா அவர்கள். அடக்குமுறை எவ்வுரு எடுத்த போதும் அதனை எதிர்த்து நிற்கும் போராளியாகவே புஸ்பராஜா என்றும் இருந்துள்ளார் என்பதை இன்று நாம் எண்ணிப் பார்க்கிறோம். “ஈழப்போராட்டத்தில் எனது சாட்சியம்” என்ற அவரது அனுபவ நூலாக்கம் எமது போராட்டத்தை எழுதிய நூல்களில் முதன்மையானதாக இன்று ஆகிவிட்டது. அதுமட்டுமல்லாமல் கவிதை, விமர்சனம், சிறுகதை, பேச்சு என்று அவரது ஆக்க முயற்சிகளின் தளம் புகலிடத்தில் விரிந்து அகன்றதாக இருக்கிறது. மேற்படி படைப்பாக்கங்கள் எம் சமூகத்தில் நிலவுகின்ற சாதியக் கொடுமைகளுக்கும் ஏனைய சமூக அநீதிகளுக்கும் எதிரான உள்ளடக்கங்களையே கொண்டிருக்கின்றன.

    இலக்கியச் சந்திப்பில் புஸ்பராஜா அவர்களின் பங்களிப்பு குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்படவேண்டியது. சபாலிங்கம் அவர்கள் பாரிஸில் கொல்லப்பட்டபோது அஞ்சி ஒளிந்துவிடாமல் அதை இறுதிவரை கண்டித்தும் எதிர்த்தும் செயற்பட்டமை புஸ்பராஜாவின் துணிச்சலை எமக்கு என்றும் காட்டி நின்றது. “தோற்றுத்தான் போவோமா” என்ற சமகால அரசியல் இலக்கிய விடயங்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட சபாலிங்கம் நண்பர்கள் வட்டம் சார்பாக வெளியிடப்பட்ட தொகுப்புநூல் இவரது ஓய்ந்துவிடாத தன்மையை வெளிக் காட்டியது.

    நீண்ட காலம் பாரிஸில் வசித்த தோழர் புஸ்பராஜா அவர்கள் எந்த அச்சுறுத்தல்களுக்கும் அடிபணிந்து போகாது அரசியல் இலக்கிய கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவதற்கு முன்நின்று செயற்பட்டவர். மாற்றுக் கருத்துக்களை முன்வைக்க முடியாத சூழல் புகலிடத்தில் நிலவிய காலங்களில் எல்லாம் எல்லாக் கருத்துக்களையும் சொல்வதற்கு ஒரு இடம் வேண்டும் என்பதில் அவன் எம்மில் பலரைப் போல் பலமற்றவர்களின் பலமாக இருந்து செயற்பட்டவன்.


    இவரது மரணம் விட்டுச் சென்றிருக்கும் இட்டுநிரப்ப முடியாத இடைவெளி எங்களால் உணரப்படுகிறது. துயருறுகின்ற அவரது துணை மீரா, பிள்ளைகள், சகோதர, சகோதரிகள், ஆத்ம நண்பர்கள் அனைவரோடும் எங்கள் ஆழ்ந்த துயரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றோம்.


    Paris,10.03.2006 நண்பர்கள் வட்டம் - பிரான்ஸ்,இலக்கியச் சந்திப்பு நண்பர்கள்